Hayattaki Son 3 Günüm
Comments(0) 
Hayattaki son 3 günüm
2 gün geçti aradan, o korkunç rüyayı ilk kez göreli. Görüpte hayatımı değiştireli.
Her gün olduğu gibi o gün de işten çıkmıştım. Çok yorgundum. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra yorgunluğumu gidermek için yarım saatlik kestirme iyi gelir diye düşündüm. Yorgunluğumdan olsa gerek, uyuya kalmışım. Uykumda öyle bir rüya gördüm ki adeta gerçek gibiydi. Beni çok etkilemişti gerçekten.
Yarın 31 yaşına giriyorum. Bunu söylüyorum çünkü rüyamda gece vaktinde mezarlıkta bir şeyler arar gibi telaşlı bir şekilde dolaşıyordum. Uzaklarda bir mezar gördüm. Mezarın kime ait olduğu uzaktan belli olmuyordu. Yanaşmaya başladım. Bir de ne göreyim. Mezar taşı üzerinde yazan isim ve soyisim aynıydı benimkiyle. Deyim yerindeyse gözlerim yerinden fırladı. O şaşkınlıkta bir an için mezar taşında yazan yazıları okuyamaz oldum. İsim ve soyismin altında rakamlar gördüm ama bakmaya cesaret edemedim. Sakinleşinceye kadar gözlerimi kapattım ve bir andanda korkuyla düşünüyordum. Ya gerçekten düşündüğüm gibiyse, ya o mezar gerçekten benim mezarımsa diye. İlk kez böylesine korkmuştum. Ama daha sonra dünyada sadece ben miyim bu isme sahip olan diye kendimi teselli etmeye başladım. Biraz rahatlayınca gözümü yavaş yavaş araladım. Birde ne göreyim. Doğum tarihi de benim doğum tarihime uyuyor. Ölüm tarihi ise 31. doğum günüm. Yani 3 gün sonra. İşte o anda ilk defa ölüm korkusunu hissettim. Hem de böyle deşşet verici bir şekilde. Daha otuz birime bile girmemiştim. Annem bana namaz konusunu açtığında ben hep yaşım daha erken, daha çok zamanım var deyip kapatırdım bu konuyu. Ölümün böyle ansızın geleceğini bilemezdim ya. Allah’a hamd olsun ki ailem çok temiz bir aileydi. Ben de ben iyi bir insan sayılırdım. Ramazan aylarında oruçlarımı tutardım. Küçüklüğümde bir sene kadar namaz kılmıştım ama sonra ne olduysa şeytana yenilip namaz kılmaz oldum. Nasıl olur diye düşündüm, korkumdan yüzüm bembeyaz olmuştu. Hem daha yaşım çok gençti ölmek için. Daha kılınacak kaza namazlarım vardı. Ben o namazları kılmadan nasıl ölebilirdim ki? Sözde müslümanım desem de İslamın 5 farzını yerine getirmeden nasıl ölebilirim ki? Hem daha etmem gereken tövbeler vardı. Keşke dedim, keşke bir anlık dünya menfaatleri için şeytanla el birşiği yapmasaydım. Şimdi çok pişmanım. Biliyorum, ölen her Allah’ın kulu ölümden sonra pişman olacaktır. Bazıları sevaplarının daha fazla olmasını istedikleri için, bazıları ise benim gibi Allah’ın emirlerini yerine getirmedikleri için. Korkum bu düşüncelerle daha da artmaya başlamıştı. Keşke annemin sözünü dinleseydim de namazlarımı zamanında eda etmiş olsaydım. Ne kadarda doğru. Gerçekten de insan iş işten geçtikten sonra anlıyor. İnsan ortalama 70 yıl süren ezeli dünya hayatını, ebedi süren bir Cennet hayatına değişiyor. Ortalama 70 yıl dedim ama o da garanti değil ki! Bak bana, genç denilecek yaşta ölüme hazırlanıyorum. Nerde kalmıştık? Rüyamı anlatıyordum değil mi? Mezar taşında ölüm tarihimi gördükten sonra yere kapanmış ağlayarak dua ediyorum Allah’a. Allah’ın en merhametli olduğunu bildiğim için. Allah’ın bağışlaması çok olan ( Gaffar ) olduğunu bildiğim için. Allah’ın bana bir şans daha vermesi, en azından bağışlaması için dua ediyordum. Derken birden yatağımdan fırladım. Çünkü o haldeyken dünyaları ona değişebileceğim bir ses geldi kulağıma. Ezan sesi. Ne de özlemişim ben o sesi. Direk yatağımdan kalkıp abdest aldım ve iki sokak önümüzde olan caminin yolunu tutmum koşarak. O anda 10 kilometre uzakta olsa da yine giderdim camiye uzun zamandan beri kılmadığım namazımı kılmak için. Son ümidimdi namazlar. Son Günlerimi namaz kılarak ve Kur’an-ı Kerim okuyarak geçiriyorum. 2 günden beri 3 kere bayıldım. Doktora gitmedim çünkü biliyorum nedenini.
Bu mektubu insanların da benim düştüğüm hatalara düşmemeleri için yazıyorum. Arkadaşım, Allah’u Teala’ya söz ver ve namaz kılmıyorsan bir an önce kılmaya başla ve İslam’ın şartlarını yerine getir. Bu insanların sandığı kadar zor birşey değil. Eğer İslam’ın şartını yerine getirip, namaz da kılıyorsan bir kez daha şükret Rabbi’ne. Bilki dünyada senden daha şanslısı yok.
Selametle, Kadir Akbaş, 7. Mart 2011
Not: Bu yazı hayal ürünüdür. Bu yazıda adı geçen şahsın gerçek kişilerle hiç bir ilgisi yoktur.
) sünnetini bilmez veya
